Do istoty Kościoła należy jego wspólnotowy charakter. Idea doskonałej wspólnoty leżała u podstaw rozmaitych zrzeszeń i stowarzyszeń chrześcijan, które rozwijały się już począwszy od wieku IV. W ciągu wieków powstawały zakony oraz różne wspólnoty wiernych, które pragnęły ściślejszego zjednoczenia się, aby lepiej przeżywać relacje z Bogiem i bliźnimi. Rozwój tych ostatnich, zwanych bractwami, które korzeniami sięgają starożytności, odbywał się w sposób skomplikowany, na co miały wpływ różne czynniki. Rozwój ten został przyśpieszony później przez korporacyjny charakter życia miejskiego w średniowieczu, które było życiem społeczeństwa grupowego wzajemnie powiązanego siłami wspólnoty i tradycji. Do tego dołączyć należy fakt, iż całe ówczesne życie objęte było religijnym wymiarem...

Czytaj dalej …

Pielgrzymowanie należy do życia niemal wszystkich religii. W żydowskiej tradycji Starego Testamentu znane było od zarania. Dla Izraelitów stanowiło jeden z obowiązków religijnych. Chrześcijanie przejęli zwyczaj pielgrzymowania. Było ono obecne już w pierwotnym Kościele. Nie stało się jednak obowiązkiem chrześcijan. Mimo to rozwijało się dynamicznie przez całe wieki. Dziś oblicza się, że rocznie pielgrzymuje ponad 150 milionów chrześcijan. Kościół choć nie nakazywał tej praktyki, to jednak popierał pątniczą pobożność, widząc w niej znaczący czynnik dynamizacji wiary. Autor w skromnych ramach artykułu nie zamierza sięgać do historii kościelnych wypowiedzi na rzeczony temat. Pragnie skoncentrować się jedynie na najważniejszych, współczesnych dokumentach. Chce wskazać ich zawartość oraz duszpasterskie implikacje. Problem pielgrzymowania nie należy do kwestii o podstawowym znaczeniu dla religijności. Ma on charakter praktyczny. Toteż obszerniejsze swe rozwiązanie znajduje w dokumentach niższej rangi, mających duszpasterski wydźwięk.

Czytaj dalej …

Przedstawienie pełnej historii krakowskiej kościelnej historiografii począwszy od Kroniki polskiej Galla Anonima (ok. 1116), jak też nauczania historii Kościoła tym czasie wymaga, aby nie pozostać tylko na poziomie prostego wyliczania autorów, dzieł i profesorów, odpowiednio dużego opracowania nie mieszczącego się w ramach artykułu, dlatego w tym przedstawieniu temat zostanie ograniczony tylko do dziejów katedry historii Kościoła na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Krakowskiego. Zagadnienie to ostatnio podejmowali: o. Marian Kanior OSB i ks. Stanisław Piech w swoich opracowaniach dotyczących dziejów tego wydziału Wszechnicy Jagiellońskiej.

Czytaj dalej …

Ocena z religii i jej wliczanie do średniej jest aktem sprawiedliwości wobec ucznia. Wybierając religię, ma on prawo do tego, by jego praca była nie tylko oceniana, ale i doceniana. Ważnym wydarzeniem w najnowszej historii polskiej oświaty było umożliwienie z dniem 1 września 1990 roku nauczania religii w szkole. Z tego prawa skorzystało i korzysta 16 Kościołów i związków wyznaniowych, w tym Kościół rzymskokatolicki, w którego imieniu ponad 33 tysiące katechetów przekroczyło próg polskiej szkoły, powracając tam z katechezą po trzydziestoletniej przerwie...

Czytaj dalej …

Jedna z najważniejszych obecnie debat w teologii katolickiej dotyczy relacji między pontyfikatem Jana Pawła II a Soborem Watykańskim II. W dyskusji tej możemy wskazać na dwa podstawowe stanowiska. Pierwsze z nich, prezentowane między innymi przez George'a Weigel'a w jego monumentalnej i trudnej do przecenienia książce Świadek nadziei. Biografia Papieża Jana Pawła II głosi, że obecny Pontyfikat dokonuje zarówno wiarygodnej interpretacji jak też wprowadza w życie teologię i postanowienia ostatniego Soboru. Inne stanowisko, mające wielu przedstawicieli wśród teologów i publicystów, duchownych i świeckich, zwraca uwagę na różnice akcentów między optymistycznie oceniającą bieg ludzkiej historii i podkreślającą konieczność dialogu Kościoła ze światem teologią Vaticanum Secundum a dokonaniami obecnego Pontyfikatu.

Czytaj dalej …

Le matériel archéologique dégagé sur le site permet de tracer une premiere image d'ensemble de la réalité ethnique et des croyances de la population du quartier étudié. La principale base de données est constituée des terres cuites qui présentent des traits stylistiques variés et évoquent des conotations religieuses tres diverses. L'examen plus approfondi de leurs particularités laisse apparaitre la présence au sein de cet ensemble de trois courants sylistiques, religieux et coutumiers, caractéristiques sans doute de nombreux autres centres urbains du temps des Lagides, a savoir: courant hellénistique, courant égyptien et courant ptolémaique réunissant, dans différentes variantes, les traits des deux premiers.

Czytaj dalej …

Dwudziestopięciolecie pontyfikatu Jana Pawła II kieruje nasz wzrok na niezwykłe dokonania Ojca Świętego i zaprasza do refleksji nad źródłami i motywami aktywności Papieża i jej skuteczności. Wydaje się, że tajemnica jego osobowości i dzieła zawarta jest chyba najbardziej w dewizie, która mu przyświeca od lat młodości i której pozostaje ciągle wierny.

Czytaj dalej …

W artykule chodzić będzie o Pawła chrześcijanina, nawróconego już do Chrystusa i powołanego przez Niego do głoszenia Ewangelii wszystkim ludziom, najpierw Żydom, ale przede wszystkim poganom (por. Dz 9,15; Ga 1,16; 2,2.7-9; Ef 3,2-3.8). Paweł działał głównie wśród nich i stał się Apostołem Narodów par excellence. Oczywiście po przyjęciu chrztu Paweł zachował wiele z dziedzictwa judaizmu, ale w pewnych punktach jego optyka zmieniła się radykalnie. Między innymi inaczej odtąd patrzył na niechrześcijan, czyli na ludzi, którzy nie słyszeli jeszcze o Jezusie lub słyszeli, ale Go nie przyjęli...

Czytaj dalej …

Przekazywanie życia dziecku odgrywa ważną rolę w życiu społeczeństwa, a także konkretnej rodziny i konkretnego człowieka. Rodzenie dzieci zapewnia ciągłość pokoleń, a kobiecie i mężczyźnie pozwala się realizować w roli matki i ojca. Płodność i prokreacja powszechnie uważane są za zjawiska zupełnie oczywiste i naturalne. Pragnieniem większości par zawierających związek małżeński jest posiadanie potomstwa. Decydując się na zawarcie związku małżeńskiego, myślą o tym, że będą rodzicami dla swoich biologicznych dzieci.

Czytaj dalej …

Przeciwdziałanie dechrystianizacji Europy jest palącym zadaniem katechetyki. Sytuacja religijna zmienia się bowiem z roku na rok na niekorzyść chrześcijaństwa. Jest ona inna w krajach o szerokiej katechezie parafialnej i strukturach kościelnych ogarniających masy, jak np. Polska, inna w krajach, w których Kościół był przez szereg lat prześladowany, jak np. Ukraina czy Albania, inna w krajach, w których społeczeństwo uległo daleko idącej sekularyzacji, jak np. Niemcy, Austria, czy Francja, inna wreszcie w krajach o tradycji protestanckiej lub dużych wpływach muzułmańskich. W Niemczech wschodnich prawie 70% ludności określa się jako bezwyznaniowa. Współczesna katecheza stoi przy tym w konfrontacji z takimi zjawiskami, jak: społeczeństwo dobrobytu, agnostycyzm, materializm, nowego rodzaju ubóstwo, ateizm praktyczny i teoretyczny...

Czytaj dalej …