Tłumacznie pochodzi z translate.google.com.
Oficjalna wersja angielska portalu w przygotowaniu.

GTranslate

English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Zmiana rozmiaru tekstu

-A A +A
ACCESS UPJP2

Patronaty naukowe

Wirtualny spacer

Uczelnia w mediach

Aktualności UPJPII

Sylabus

Sztuka Krakowa: od połowy XIX wieku do II Rzeczypospolitej (2016/17)


drukuj sylabus

Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

Podstawowa wiedza na temat zagadnień z zakresu historii sztuki europejskiej i polskiej

Cele

Celem wykładu jest zapoznanie studentów z najważniejszymi zjawiskami w ówczesnej sztuce Krakowa na tle sztuki polskiej i europejskiej, z uwzględnieniem kontekstu historycznego

Treści kształcenia

Wykłady
T 1. Sytuacja polityczna po upadku Wolnego Miasta i okresie Wiosny Ludów; austriacka twierdza, jej założenia i rozwój, narzucone przez nią warunkowania.
T 2. Pozycja Krakowa – w skali ziem polskich pod zaborami – w dobie autonomii galicyjskiej (1866-1918).
T 3. Przeobrażenia urbanistyczne w dobie autonomii galicyjskiej: od koncepcji Józefa Dietla do Wielkiego Krakowa Juliusza Leo.
T 4. Rozwój wielkomiejskiej, zróżnicowanej tematycznie i funkcjonalnie architektury, rozwój środowiska krakowskich architektów.
T 5. Rozwój szkolnictwa artystycznego: od Szkoły Rysunku i Malarstwa w ramach instytutu Technicznego do Szkoły Sztuk Pięknych i Akademii Sztuk Pięknych; wyższe kursy dla kobiet Adriana Baranieckiego.
T 6. Środowisko malarzy i rzeźbiarzy do końca XIX w.; kierunki i tematy w sztuce.
T 7. Wielkie muzea i ich kolekcje: Muzeum Narodowe w Sukiennicach; Muzeum Czartoryskich; Muzeum Czapskich.
T 8. Sztuka Młodej Polski i jej przedstawiciele: synteza sztuk w monumentalnych budowlach (Dom „Pod Globusem”, siedziba Towarzystwa Lekarskiego, kościół Jezuitów na Wesołej); problem nowej sztuki w historycznym wnętrzu (zwłaszcza sakralnym; prace i projekty Wyspiańskiego Mehoffera, Tetmajera).
T 9. Wielkie restauracje krakowskich zabytków (Sukiennice, kościół Mariacki, zespół augustiański, wawelska katedra; spór o kierunek restauracji Zamku Królewskiego na Wawelu).
T 10. Odradzanie witrażu i rzemiosła artystycznego w dobie Młodej Polski: „Krakowski Zakład Witrażów Stanisława Gabriela Żeleńskiego”; „Polska Sztuka Stosowana”, „Warsztaty Krakowskie”; Muzeum Techniczno-Przemysłowe.
T 11. Odzwierciedlenie I wojny światowej: cmentarze wojenne i ich projektanci.
T 12. Urbanistyka krakowska II Rzeczypospolitej a kontynuacja planów Wielkiego Krakowa.
T 13. „Szkoła krakowska” w architekturze międzywojennego dwudziestolecia.
14. Sztuki plastyczne międzywojennego dwudziestolecia: między tradycjonalizmem a awangardą – między kapistami a pierwszą Grupą Krakowską.

Wycieczki:
T 15. Ul. Basztowa – ul. Długa – ul. Karmelicka.
T 16. Muzeum Narodowe: ekspozycja w Sukiennicach.
T 17. Muzeum Narodowe: ekspozycja w nowym gmachu.

Efekty kształcenia

WIEDZA
W_1 Student zna najważniejsze zjawiska w sztuce Krakowa i potrafi je charakteryzować na tle europejskim;
W_2 Student potrafi analizować konkretne zjawisko w sztuce Krakowa;
W_3 Student zna podstawową literaturę dotyczącą sztuki Krakowa i potrafi wskazać niektóre dalsze potrzeby badawcze.

Metody dydaktyczne

M.1 Wykład
M.2 Prezentacja multimedialna
M.3 Zajęcia na terenie Krakowa

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

W.1 Warunki zaliczenia: systematyczny, aktywny udział studentów na zajęciach (dopuszczalne są trzy nieusprawiedliwione nieobecności).

Lektury podstawowe

Encyklopedia Krakowa, red. Antoni Henryk Stachowski, Warszawa-Kraków 2000 [hasła: architektura, rzeźba, malarstwo – części dot. omawianego okresu; hasła dot. ulic Basztowej, Karmelickiej, Długiej; hasła dot. poszczególnych architektów, malarzy, rzeźbiarzy].
M. Fabiański, J. Purchla, Historia architektury Krakowa w zarysie, Kraków 2001 [rozdziały dot. omawianego okresu].
T. Dobrowolski, Nowoczesne malarstwo polskie, t. I, Kraków 1957; t. II, Wrocław-Kraków 1960.
J. Purchla, Urbanistyka, architektura i budownictwo, [w:] Dzieje Krakowa, t. 4, 1997.
P. Krakowski, Sztuka Krakowa w dwudziestoleciu międzywojennym, [w:] Dzieje Krakowa, t. 4, 1997.
B. Krasnowolski, Realizacja międzywojennego planu Wielkiego Krakowa, [w:] Wielki Kraków, materiały z sesji naukowej, wyd. Towarzystwo Miłośników Historii I Zabytków Krakowa, 2011.

Lektury uzupełniające

Sztuka Krakowa i Galicji w wieku XIX, red. W. Bałus, Kraków 1991.
2. J. Bieniarzówna, J. M. Małecki, Kraków w latach 1796-1918; ci sami, Kraków w latach 1918-1939, [w:] Dzieje Krakowa, t. 3 i 4, Kraków 1979, 1997
T. Chruścicki, F. Stolot, Muzea Krakowa, Warszawa 1998.
W. Bałus, Sztuka sakralna Krakowa w wieku XIX, cz. 2: Matejko i Wyspiański, Kraków 2007
J. Krawczyk, Matejko i historia, Warszawa 1990.
B. Krasnowolski, Stanisław Wyspiański a zabytki Krakowa, [w:] Stanisław Wspiański. W labiryncie świata, myśli i sztuki, red. A. Czabanowska-Wróbel, Kraków 2009
Stanisław Wyspiański – Opus magnum, red. B. Piotrowska, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2000.
Józef Mehoffer – Opus magnum, red. J. Żmudziński, Muzeum Narodowe w Krakowie 2000
B. Gutowski, Architektura secesyjna Krakowa i jej mecenasi, [w:] Mecenat artystyczny a oblicze miasta, Kraków 2008
J. Antos, Obrazy kapistów i kolorystów w muzeach. Uwagi o mecenacie artystycznym, [w:] tamże
A. K. Olszewski, Nurt dekoracyjno-ekspresjonistyczny w architekturze polskiej w latach 1908-1925 (tzw. “szkoła krakowska”), “Studia z Historii Sztuki” 10, 1966.