Tłumacznie pochodzi z translate.google.com.
Oficjalna wersja angielska portalu w przygotowaniu.

GTranslate

English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Zmiana rozmiaru tekstu

-A A +A
ACCESS UPJP2

Patronaty naukowe

Wirtualny spacer

Uczelnia w mediach

Aktualności UPJPII

Sylabus

(historia starożytności) (2016/17)


drukuj sylabus

Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

Student posiada wiedzę i umiejętności, które zdobył w poprzednim wykształceniu zwieńczonym egzaminem maturalnym.

Cele

Celem jest:
a)Wprowadzenie studenta w umiejętne metodycznie sporządzenie tekstu naukowego z zakresu historii.
b)Wprowadzenie studenta w rzetelną analizę epoki starożytności bez popełniania błędu iudicium ex post.
c)Zapoznanie początkującego studenta z umiejętnością właściwej analizy i interpretacji źródła i faktu historycznego.
d)Analiza i interpretacja starożytnego (pogańskiego i chrześcijańskiego) tekstu źródłowego.

Treści kształcenia

Zajęcia obejmują zrozumienie istoty starożytności grecko-rzymskiej, umiejętność uchwycenia „ducha czasów” bez nakładania nań współczesnej mentalności. Zajęcia siłą rzeczy obejmować będą wybrane tylko zagadnienia. Podkreślenie roli chrześcijaństwa w późnej starożytności i jego roli w przeprowadzenie Europy w epokę średniowiecza.
T_1.Organizacja zajęć, sposób uczestnictwa w nich i zaliczenia (1 para zajęć).
T_2.Ogólne zasady metodyczne sporządzenia tekstu naukowego (3 pary zajęć).
T_3.Czym jest starożytność w kontekście następnych epok historycznych? (1 para zajęć).
T_4.Podstawowe źródła historyczne dla starożytności i próba praktycznej ich analizy (2 pary zajęć).
T_5.Podział historii Rzymu: królestwo, republika, cesarstwo (1 para zajęć).
T_6.Próba interpretacji wybranego faktu historycznego ze starożytności (2 pary zajęć).
T_7.Próba porównania przykładowej instytucji świata starożytnego z jej współczesnym ekwiwalentem (1 para zajęć).
T_8.Próba porównania wybranej grupy społecznej ze starożytności z jej współczesnym ekwiwalentem (1 para zajęć).
T_9.Próba porównania wybranej aktywności ze starożytności z jej współczesnym ekwiwalentem (1 para zajęć).
T_10.„Mutacja” chrześcijaństwa starożytnego i wczesnośredniowiecznego (2 pary zajęć).

Efekty kształcenia

1.Wiedza:
E_1. Student ma podstawową wiedzę o miejscu i znaczeniu historii w systemie nauk oraz o jej specyfice przedmiotowej i metodologicznej ( K_W01).
E_2. Student posiada wiedzę o możliwościach interpretacji faktów historycznych i tekstów kultury w sposób determinowany różnym podłożem narodowym, religijnym i kulturowym (K_W06).
2.Umiejętności:
E_3. Student potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować oraz uogólniać informacje z wykorzystaniem różnych źródeł (K_U01).
E_4. Student potrafi posługiwać się krytyką zewnętrzną i wewnętrzną źródeł historycznych. Potrafi rozpoznać różne rodzaje wytworów kultury z zastosowaniem typowych metod, w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania społecznego oraz miejsca w procesie historyczno-kulturowym (K_U02).
E_5. Student umie samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać umiejętności badawcze, kierując się wskazówkami opiekuna naukowego (K_U03).
3.Kompetencje społeczne:
E_6. Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności. Rozumie potrzebę ciągłego samokształcenia (K_K01).
E_7. Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role (K_K02).

Metody dydaktyczne

M_1. Praca na bazie analizy konkretnych źródeł historycznych.
M_2. Analiza tekstów w grupach, przedstawianie konkretnych rozwiązań.

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

Zajęcia składają się z 15-tu dwugodzinnych (godziny akademickie) par zajęć podczas semestru letniego.
Na zaliczenie wpływa:
W_1. Aktywność studenta: forma prowadzenia ćwiczeń polega na wprowadzeniu w problematykę zajęć ze strony wykładowcy oraz podanie danych do pracy samodzielnej lub w grupach, po czym student przedstawia wyniki pracy.
W_2. Prace pisemne zlecone przez wykładowcę do przygotowania poza zajęciami i ich ocena podczas zajęć
W_3. Pisemna praca proseminaryjna końcowa mająca na celu zanalizowanie źródła historycznego według zasad poznanych na zajęciach. ma mieć następujące parametry:
- 10-15 stron znormalizowanego komputeropisu;
- aparat naukowy zgodny ze standardami ustalonymi przez Radę Instytutu (zob. web-site);
- wykorzystanie co najmniej jednego tekstu źródłowego;
- wykorzystanie w przypisach co najmniej 10 pozycji bibliograficznych literatury naukowej.

Lektury podstawowe

Mendykowa A., Podstawy bibliografii, Warszawa 1986.
Myśków J., Elementy metodyki pracy naukowej, „Studia Teologica Varsaviensia” 21 (1983), s. 221-258.

Lektury uzupełniające

Giardina A., Człowiek Rzymu, Warszawa 1997.
Kubiak Z., Piękno i gorycz Europy. Dzieje Greków i Rzymian, Warszawa 2003.
Winniczuk L., Ludzie, zwyczaje, obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa 1983.