Tłumacznie pochodzi z translate.google.com.
Oficjalna wersja angielska portalu w przygotowaniu.

GTranslate

English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Zmiana rozmiaru tekstu

-A A +A
ACCESS UPJP2

Sylabus

Nowoczesne techniki badawcze w analizie obiektów zabytkowych cz. I (2016/17)


drukuj sylabus

Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

Ogólna wiedza z zakresu historii i historii kultury przygotowująca studenta do studiów humanistycznych.

Cele

Celem wykładu jest przedstawienie możliwości nowoczesnych technik badawczych do analizy obiektów zabytkowych.

Treści kształcenia

T. 1 Tematem wykładu jest zaprezentowanie możliwości badawczych nowoczesnych technik laboratoryjnych w odniesieniu do analizy obiektów zabytkowych. Środkiem zastosowanymi do realizacji powyższego zamiaru jest przestawienie studentom mechanizmów działania konkretnych metod badawczych oraz doboru metodyki badawczej.
T. 2 Wykład ma na celu ukazanie potrzeby nawiązywania interdyscyplinarnej współpracy naukowej do poszerzania zakresu wiedzy na temat: autentyczności zabytku, oceny stanu jego zachowania, analizy surowców i techniki wykonania, oceny chronologii zabytku, do dokumentacji etapów konserwacji i monitorowania warunków mikroklimatycznych.
T. 3 Techniki fotograficzne.
T. 4 Techniki mikroskopowe.
T. 5 Techniki spektroskopowe.
T. 6 Techniki rozdziału mieszanin.
T. 7 Wykorzystanie laserów w konserwacji i analizie obiektów zabytkowych.

Efekty kształcenia

W_01 Student swobodnie posługuje się szerokorozumianym warsztatem historyka sztuki w celu ustalenia datowania, autentyczności czy stanu zachowania zabytku.
W_02 Student rozumie znaczenie prowadzenia badań interdyscyplinarnych podczas pracy z obiektem zabytkowym.
W_03 Student rozumie potrzebę ciągłego kształcenia się i podążania za rozwijającymi się możliwościami naukowymi i technicznymi w zakresie analizy obiektów zabytkowych.

Metody dydaktyczne

M.1 Wykład.
M.2 Prezentacja multimedialna.
M.3 Dyskusja prowadzona przez wykładowcę.

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

W.1 Warunkiem zaliczenia jest systematyczne uczestnictwo w zajęciach (dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności).
W.2 Warunkiem zaliczenia jest przyswojenie materiału weryfikowane podczas rozmowy zaliczeniowej kończącej semestr.

Lektury podstawowe

Flik, J. (red.), Ars longa Vita brevis, Tradycyjne i nowoczesne metody badania dzieł sztuki, Toruń 2002.
Keally D., Haines H. J., Chemia analityczna, Warszawa 2009.
Glascock M, D., Speakman R. S., Popelka-Filcoff (red.), Archaeological Chemistry, Analytical Techniques and Archaelogical Interpretation, Washington 2007.
Ciliberto E., Spoto G., Modern Analytical Methods in Art and Archaeology, Nev Your-Chichester-Weinheim-Brisbone-Singapore-Toronto 2000.
Techniki analityczne w konserwacji zabytków, seminarium i warsztaty, Gdańsk 2006.

Ze względu na brak literatury przedmiotu, część materiałów przedstawiana będzie studentom cyklicznie podczas zajęć.

Lektury uzupełniające

Alfassi Z. B., Non-destructive Elemental Analysis, Oxford 2001.
Pasierb J. S., Ochrona zabytków sztuki kościelnej, Warszawa 1995
Pollard A. M., Batt C. M., Stern B., Young S. M. M., Analytical Chemistry in Archaelogy, Cambridge 2007.
Rouba B. J., Pielęgnacja świątyni, Toruń 2000.
Rouessac F., Rouessac A., Chemical Analysis, Modern Instrumentation methods and Techniques, Chichester 2007.
Strzelczyk A. B. Karbowska – Berent J., Drobnoustroje i owady niszczące zabytki i ich zwalczanie, Toruń 2004.
Szostak-Kot J., Zagrożenia mikrobiologiczne wyrobów włókienniczych, Kraków 2007.
Ślesiński W., Konserwacja zabytków sztuki, t. I-III, Warszawa 1989.