Tłumacznie pochodzi z translate.google.com.
Oficjalna wersja angielska portalu w przygotowaniu.

GTranslate

English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Zmiana rozmiaru tekstu

-A A +A
ACCESS UPJP2

Patronaty naukowe

Wirtualny spacer

Uczelnia w mediach

Aktualności UPJPII

Sylabus

Ćwiczenia ze styloznawstwa - XX wiek (2017/18)


drukuj sylabus

Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

Brak

Cele

Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z cechami stylistycznymi najważniejszych zjawisk i kierunków w sztuce XX wieku w zakresie malarstwa, rzeźby i architektury.

Treści kształcenia

T.1 - Malarstwo XX wieku: ekspresjonizm, kubizm, futuryzm, suprematyzm, neoplastycyzm, surrealizm, nowa rzeczowość, abstrakcyjny ekspresjonizm, informel, hiperrealizm, nowa figuracja, postmodernizm
T.2 - Rzeźba XX wieku: ekspresjonizm, kubizm, futuryzm, rzeźba kinetyczna, nurt organiczny, minimal art
T.3 - Architektura XX wieku: De Stlij, Bauhaus, styl międzynarodowy Zajęcia dotyczą najważniejszych zjawisk i kierunków w sztuce XX wieku w zakresie malarstwa, rzeźby i architektury. Studenci uczą się rozpoznawania cech formalnych właściwych poszczególnym nurtom i zjawiskom oraz wątków tematycznych najczęściej podejmowanych przez ich przedstawicieli. Na zajęciach studenci nabywają umiejętności samodzielnego datowania dzieł sztuki, wiązania ich z tendencjami ideowo-artystycznymi epoki poraz sprawnego posługiwania się językiem specjalistycznym w mowie i piśmie. Zajęcia dotyczą najważniejszych zjawisk i kierunków w sztuce XX wieku w zakresie malarstwa, rzeźby i architektury. Studenci uczą się rozpoznawania cech formalnych właściwych poszczególnym nurtom i zjawiskom oraz wątków tematycznych najczęściej podejmowanych przez ich przedstawicieli. Na zajęciach studenci nabywają umiejętności samodzielnego datowania dzieł sztuki, wiązania ich z tendencjami ideowo-artystycznymi epoki poraz sprawnego posługiwania się językiem specjalistycznym w mowie i piśmie. Zajęcia dotyczą najważniejszych zjawisk i kierunków w sztuce XX wieku w zakresie malarstwa, rzeźby i architektury. Studenci uczą się rozpoznawania cech formalnych właściwych poszczególnym nurtom i zjawiskom oraz wątków tematycznych najczęściej podejmowanych przez ich przedstawicieli. Na zajęciach studenci nabywają umiejętności samodzielnego datowania dzieł sztuki, wiązania ich z tendencjami ideowo-artystycznymi epoki poraz sprawnego posługiwania się językiem specjalistycznym w mowie i piśmie. Zajęcia dotyczą najważniejszych zjawisk i kierunków w sztuce XX wieku w zakresie malarstwa, rzeźby i architektury. Studenci uczą się rozpoznawania cech formalnych właściwych poszczególnym nurtom i zjawiskom oraz wątków tematycznych najczęściej podejmowanych przez ich przedstawicieli. Na zajęciach studenci nabywają umiejętności samodzielnego datowania dzieł sztuki, wiązania ich z tendencjami ideowo-artystycznymi epoki poraz sprawnego posługiwania się językiem specjalistycznym w mowie i piśmie.

Efekty kształcenia

WIEDZA
W_1 Student pogłębia znajomość terminologii z zakresu sztuki powszechnej omawianego okresu

UMIEJĘTNOŚCI
U_1 Student potrafi rozpoznać dzieło sztuki, autorstwo, temat, ikonografię.
U_2 Zajęcia w grupie umożliwiają studentom podjęcie merytorycznej dyskusji nad omawianym zagadnieniem, z krytycznym podejściem do prezentowanych tekstów, współczesnych wydarzeń kulturalnych i muzealnych.

Metody dydaktyczne

M.1 Prezentacja multimedialna
M.2 Dyskusja

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

Zaliczenie z oceną. Zaliczenie po odbyciu rozmowy z prowadzącym, podczas której student otrzymuje zestaw slajdów do rozpoznania. Warunkiem zaliczenia jest umiejętność datowania zaprezentowanych dzieł oraz określenia ich autorstwa. W trudniejszych przypadkach wystarczająca jest umiejętność powiązania przedstawionego dzieła ze zjawiskiem lub nurtem sztuki, do którego przynależy.

Lektury podstawowe

Kierunki i tendencje sztuki nowoczesnej, Warszawa 1980;
Kotula A., Krakowski P., Malarstwo, rzeźba, architektura. Wybrane zagadnienia plastyki współczesnej, Warszawa 1972;
Pollakówna J., Malarstwo polskie między wojnami 1918-1939, Warszawa 1982;
Porębski M., Dzieje sztuki w zarysie, t. 3, Warszawa 1988;
Turowski A., Budowniczowie świata. Z dziejów radykalnego modernizmu w sztuce polskiej, Kraków 2000.

Lektury uzupełniające

Janicka K., Surrealizm, Warszawa 1973;
Kuryluk E., Hiperrealizm – Nowy realizm, Warszawa 1979;
Ludomir Sleńdziński i szkoła wileńska, oprac. W. Odorowski, kat. wystawy, Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym, Kazimierz Dolny 2008;
Overy P., De Stijl, Warszawa 1979;
Porębski M., Kubizm, Warszawa 1980;
Richter H., Dadaizm, Warszawa 1983;
Rose B., Malarstwo amerykańskie XX wieku, Warszawa 1991;
Stowarzyszenie Artystów Polskich Rytm 1922-1932. Katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Warszawie 11 czerwca – 29 lipca 2001, red. K. Nowakowska-Sito, Warszawa 2001.Willett J., Ekspresjonizm, Warszawa 1976;
Wyprawa w dwudziestolecie, red. K. Nowakowska-Sito, kat. wystawy, Muzeum Narodowe w Warszawie 2008, Warszawa 2008.