Tłumacznie pochodzi z translate.google.com.
Oficjalna wersja angielska portalu w przygotowaniu.

GTranslate

English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Zmiana rozmiaru tekstu

-A A +A
ACCESS UPJP2

Sylabus

Historia sztuki nowożytnej powszechnej II (2017/18)


drukuj sylabus

Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

Brak

Cele

Zdobycie wiedzy o najważniejszych zjawiskach w sztuce nowożytnej z XVII i XVIII w. Znajomość i rozpoznawanie istotnych dzieł sztuki i form stylistycznych poszczególnych artystów europejskich. Opanowanie materiału do którego powraca XIX-wieczna i współczesna sztuka.

Treści kształcenia

T.1 - Sztuka barokowa i późnobarokowa XVII-XVIII w. w Italii - twórczość M. Merisi da Caravaggio. Sztuka wczesnobarokowa w Rzymie i Bolonii. Artyści z północy w Rzymie. Projekty i realizacje G. L. Berniniego we Włoszech. Architekci i rzeźbiarze Rzymu XVII w. Projekty G. Guariniego i Turyn.
T.2 - Sztuka barokowa i późnobarokowa XVII-XVIII w. we Francji i Lotaryngii - sztuka dworu Ludwika XIV. Watteau i jego naśladowcy.
T.3 - Sztuka barokowa i późnobarokowa w XVII-XVIII w. na Półwyspie Iberyjskim.
T.4 - Sztuka na dworze cesarskim. Saksonia, Bawaria, Prusy oraz malarstwo w Niderlandach Południowych i Północnych.
T.5 - Sztuka barokowa i późnobarokowa XVII-XVIII w. w Wielkiej Brytanii i Rosji.
Wykład ma charakter przekrojowy i jest poświęcony najważniejszym zjawiskom w sztuce europejskiej od wczesnego renesansu do późnego baroku w trzech podstawowych gałęziach sztuk: architektury, rzeźby i malarstwa. Szczególny nacisk jest położony na kształtowanie się renesansu we Włoszech, omówione są wybrane szkoły malarskie i rzeźbiarskie oraz kształtowanie się renesansowej architektury w XV i XVI wieku. Zajęcia są poświęcone włoskiemu manieryzmowi oraz oddziaływaniu włoskiego renesansu i manieryzmu na sztukę Francji, Niderlandów, Niemiec, a w szczególności krajów Środkowej i Wschodniej Europy. W trakcie zajęć studenci poznają problematykę kształtowania się sztuki barokowej w kontekście przemian społecznych i religijnych (Sobór Trydencki) oraz zapoznają się z najważniejszymi osiągnięciami włoskiej architektury, rzeźby i malarstwa w XVII i XVIII wieku (sztuka wczesnobarokowa w Rzymie i Bolonii, projekty i realizacje G.L. Berniniego, architekci i rzeźbiarze Rzymu XVII w., twórczość G. Guariniego i dzieła w Turynie, artyści niderlandzcy i francuscy w Rzymie). Podczas zajęć student nabywa wiedzę o najważniejszych zjawiskach w sztuce XVII i XVIII Francji (sztuka dworu Ludwika XIV, Watteau i jego naśladowcy), Południowych Niderlandów, Zjednoczonych Prowincji oraz Hiszpanii (Złoty wiek), Anglii, Skandynawii i Rosji, a w szczególności Europy Środkowo-Wschodniej (Austria, Czechy, Morawy, Słowacja, Śląsk, Węgry). Student otrzymuje wiedzę o twórczości najważniejszych artystów działających na tym obszarze i formowaniu się zjawisk artystycznych w kontekście społecznym, politycznym i społecznym. Prezentacja powyższych tematów ułatwia studentom przyswojenie terminologii i wiedzy szczegółowej, periodyzacji, tematyki i ikonografii dzieł prezentowanych podczas zajęć, różnych metod analizy i interpretacji w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania społecznego, miejsca w procesie historyczno-kulturowym. Wykład ma charakter przekrojowy i jest poświęcony najważniejszym zjawiskom w sztuce europejskiej od wczesnego renesansu do późnego baroku w trzech podstawowych gałęziach sztuk: architektury, rzeźby
i malarstwa. Szczególny nacisk jest położony na kształtowanie się renesansu we Włoszech, omówione są wybrane szkoły malarskie i rzeźbiarskie oraz kształtowanie się renesansowej architektury w XV i XVI wieku. Zajęcia są poświęcone włoskiemu manieryzmowi oraz oddziaływaniu włoskiego renesansu i manieryzmu na sztukę Francji, Niderlandów, Niemiec, a w szczególności krajów Środkowej i Wschodniej Europy. W trakcie zajęć studenci poznają problematykę kształtowania się sztuki barokowej w kontekście przemian społecznych i religijnych (Sobór Trydencki) oraz zapoznają się z najważniejszymi osiągnięciami włoskiej architektury, rzeźby i malarstwa w XVII i XVIII wieku (sztuka wczesnobarokowa w Rzymie i Bolonii, projekty i realizacje G.L. Berniniego, architekci i rzeźbiarze Rzymu XVII w., twórczość G. Guariniego i dzieła w Turynie, artyści niderlandzcy i francuscy w Rzymie). Podczas zajęć student nabywa wiedzę o najważniejszych zjawiskach w sztuce XVII i XVIII Francji (sztuka dworu Ludwika XIV, Watteau i jego naśladowcy), Południowych Niderlandów, Zjednoczonych Prowincji oraz Hiszpanii (Złoty wiek), Anglii, Skandynawii i Rosji, a w szczególności Europy Środkowo-Wschodniej (Austria, Czechy, Morawy, Słowacja, Śląsk, Węgry). Student otrzymuje wiedzę o twórczości najważniejszych artystów działających na tym obszarze i formowaniu się zjawisk artystycznych w kontekście społecznym, politycznym i społecznym. Prezentacja powyższych tematów ułatwia studentom przyswojenie terminologii i wiedzy szczegółowej, periodyzacji, tematyki i ikonografii dzieł prezentowanych podczas zajęć, różnych metod analizy i interpretacji w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania społecznego, miejsca w procesie historyczno-kulturowym. Wykład ma charakter przekrojowy i jest poświęcony najważniejszym zjawiskom w sztuce europejskiej od wczesnego renesansu do późnego baroku w trzech podstawowych gałęziach sztuk: architektury, rzeźby
i malarstwa.

Efekty kształcenia

WIEDZA
W_1 Student potrafi rozpoznać dzieło sztuki, określić jego temat, ikonografię w szerszym kontekście kulturowym.
W_2 Student potrafi analizować i łączyć zjawiska z różnych środowisk artystycznych.

UMIEJĘTNOŚCI
U_1 Student potrafi posługiwać się fachową terminologią z zakresu sztuki nowożytnej powszechnej.

KWALIFIKACJE
K_1 Zna podstawową literaturę przedmiotu i pogląd.

Metody dydaktyczne

M.1 Wykład
M.2 Prezentacja multimedialna
M.3 Fragmenty filmów monograficznych i reportaży z wystaw.

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

Egzamin ustny na zakończenie semestru, rozdzielony na części I. u prof. K. Kuczmana i część II. – prof. J. A. Chrościckiego. Rozpoznanie zaprezentowanych dzieł sztuki oraz krótkie omówienie problematyki artystycznej. Umiejętność osadzenia poszczególnych artystów w epoce historycznej i formach stylowych.

Lektury podstawowe

Obszerny spis literatury w j. polskim i j. kongresowych do wyboru przedstawiony będzie na zajęciach.

Lektury uzupełniające

Caravaggio Złożenie do grobu, Arcydzieło Pinakoteki Watykańskiej. Różne oblicza caravaggionizmu MNW Warszawa 1996; Pod jedną koroną. Kultura i sztuka w czasach unii polsko-saskiej, Zamek Królewski w Warszawie ,Warszawa - Drezno, 1997/98; Guercino, Triumf baroku. Arcydzieła z Cento, Rzymu i kolekcji polskich, MNW, Warszawa 2013; Orzeł i Trzy Korony. Sąsiedztwo polsko – szwedzkie nad Bałtykiem epoce nowożytnej ( XVI-XVIII w., Zamek Królewski w Warszawie i Kalmar, 2002/03;
Cienie i światła Cztery wieki malarstwa francuskiego. Zamek Królewski w Warszawie, Warszawa 2005;
Le siecle francais. Francuskie malarstwo i rysunek XVIII wieku ze zbiorów polskich, MNW, Warszawa 2009;