Tłumacznie pochodzi z translate.google.com.
Oficjalna wersja angielska portalu w przygotowaniu.

GTranslate

English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Zmiana rozmiaru tekstu

-A A +A
ACCESS UPJP2

Sylabus

Ćwiczenia z historii sztuki XX i XXI wieku powszechnej (2017/18)


drukuj sylabus

Sylabus

Sylabus

Wymagania wstępne

Brak

Cele

Student powinien zapoznać się z zagadnieniami szczegółowymi powiązanymi z sztuką XX i XXI wieku.

Treści kształcenia

T.1 - Malarstwo XX wieku: ekspresjonizm, kubizm, futuryzm, suprematyzm, neoplastycyzm, surrealizm, nowa rzeczowość, abstrakcyjny ekspresjonizm, informel, hiperrealizm, nowa figuracja, postmodernizm
T.2 - Rzeźba XX wieku: ekspresjonizm, kubizm, futuryzm, rzeźba kinetyczna, nurt organiczny, minimal art
T.3 - Architektura XX wieku: De Stlij, Bauhaus, styl międzynarodowy Ćwiczenia stwarzają możliwość dogłębniejszej analizy zjawisk omawianych w trakcie wykładu. Prowadzący przedstawia studentom znacznie szerszy wybór dzieł niż ma to miejsce w ramach wykładu, uczy analizowania cech formalnych, interpretowania treści, zwraca uwagę na kontekst historyczny i kulturowy towarzyszący ich powstawaniu. Ćwiczenia stwarzają możliwość dogłębniejszej analizy zjawisk omawianych w trakcie wykładu. Prowadzący przedstawia studentom znacznie szerszy wybór dzieł niż ma to miejsce w ramach wykładu, uczy analizowania cech formalnych, interpretowania treści, zwraca uwagę na kontekst historyczny i kulturowy towarzyszący ich powstawaniu. Ćwiczenia stwarzają możliwość dogłębniejszej analizy zjawisk omawianych w trakcie wykładu. Prowadzący przedstawia studentom znacznie szerszy wybór dzieł niż ma to miejsce w ramach wykładu, uczy analizowania cech formalnych, interpretowania treści, zwraca uwagę na kontekst historyczny i kulturowy towarzyszący ich powstawaniu. Ćwiczenia stwarzają możliwość dogłębniejszej analizy zjawisk omawianych w trakcie wykładu. Prowadzący przedstawia studentom znacznie szerszy wybór dzieł niż ma to miejsce w ramach wykładu, uczy analizowania cech formalnych, interpretowania treści, zwraca uwagę na kontekst historyczny i kulturowy towarzyszący ich powstawaniu.

Efekty kształcenia

WIEDZA
W_1 Student nabywa umiejętność powiązania dzieła ze zjawiskiem lub nurtem sztuki współczesnej, do którego przynależy.
W_2 Student pogłębia znajomość terminologii z zakresu sztuki powszechnej omawianego okresu

UMIEJĘTNOŚCI
U_1 Student potrafi rozpoznać dzieło sztuki, autorstwo, temat, ikonografię
U_2 Zajęcia w grupie umożliwiają studentom podjęcie merytorycznej dyskusji nad omawianym zagadnieniem, z krytycznym podejściem do prezentowanych tekstów, współczesnych wydarzeń kulturalnych i muzealnych.

Metody dydaktyczne

M.1 Prezentacja multimedialna
M.2 Dyskusja

Sposoby sprawdzania i warunki zaliczenia

Zaliczenie z oceną. Zaliczenie na podstawie rozmowy z prowadzącym, podczas której student otrzymuje zestaw slajdów do rozpoznania. Warunkiem zaliczenia jest umiejętność datowania zaprezentowanych dzieł oraz określenia ich autorstwa. Sprawdzana jest umiejętność powiązania przedstawionego dzieła ze zjawiskiem lub nurtem sztuki współczesnej, do którego przynależy.

Lektury podstawowe

Czartoryska U., Od Pop-artu do sztuki konceptualnej, Warszawa 1976;
Dziamski G., Awangarda po awangardzie. Od neoawangardy do postmodernizmu, Poznań 1995;
Kierunki i tendencje sztuki nowoczesnej, Warszawa 1980;
Kotula A., Krakowski P., Malarstwo, rzeźba, architektura. Wybrane zagadnienia plastyki współczesnej, Warszawa 1972;
Krakowski P., O sztuce nowej i najnowszej, Warszawa 1981;
Porębski M., Dzieje sztuki w zarysie, t. 3, Warszawa 1988;

Lektury uzupełniające

Baumgarth Ch., Futuryzm, Warszawa 1978;
Janicka K., Surrealizm, Warszawa 1973;
Jencks Ch., Architektura postmodernistyczna, Warszawa 1987;
Kuryluk E., Hiperrealizm – Nowy realizm, Warszawa 1979;
Overy P., De Stijl, Warszawa 1979;
Porębski M., Kubizm, Warszawa 1980;
Richter H., Dadaizm, Warszawa 1983;
Taylor G., Bauhaus, Warszawa 1977;
Turowski A., W kręgu konstruktywizmu, Warszawa 1979;
Willett J., Ekspresjonizm, Warszawa 1976.