Duszpasterstwo » Uniwersytet Papieski Jana Pawła II

Adres:
Rektorat kościoła św. Marka Ewangelisty
ul. Św. Marka 10, 31-012 Kraków
www.dapat.koon.pl

DUSZPASTERZ AKADEMICKI
Ks. Andrzej Muszala
e-mail: muszalan@wp.pl
tel./SMS: 608-633-950

*****
ROZKŁAD JAZDY W TYGODNIU

NIEDZIELA
18.00 - przygotowanie (próba śpiewu) - w kościele
19.00 - Eucharystia
20.00 - Spotkanie wspólne przy stole w "Dziupli" (ul. św. Marka 10)

WTOREK
19.30 - Spotkanie modlitewne - Modlitwa w ciszy (kościół św. Marka)
„Wprowadzenie w modlitwę wewnętrzną na podstawie nauki św. Jana od Krzyża, św. Teresy z Avila i św. Teresy od Dzieciątka Jezus”
Spotkanie trwa 1 godzinę i jest podzielone na dwie części:
1. konferencja o modlitwie (30 minut)
2. modlitwa w ciszy (30 minut)

ŚRODA
19.30 - Spotkanie modlitewne - Grupa charyzmatyczna "Emmanuel" (Kordellianum /kościół św. Marka)

CZWARTEK
19.30 - Grupa "Bure Niedźwiedzie" (pomoc osobom niepełnosprawnym - Dziupla, ul. św. Marka 10)

Msza święta studencka
PONIEDZIAŁEK-PIĄTEK
13.15
kaplica bł. Jana Pawła II
UPJPII, ul. Franciszkańska 1

******

Duszpasterstwo Akademickie "Patmos" jest oficjalnym duszpasterstwem Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Obecnie liczy ok. 50 osób. Siedzibą duszpasterstwa jest Kościół św. Marka w Krakowie.

Żarówka była naszą lampą

Korzenie duszpasterstwa "Patmos" sięgają początków istnienia uczelni, która została założona w 1981 roku. Jako siedzibę wyznaczono wówczas kościół św. Marka, zaś każdorazowy rektor tegoż kościoła pełnił równocześnie funkcję duszpasterza akademickiego PAT. Sytuacja zmieniła się w roku 2006, kiedy to funkcje rektora i duszpasterza akademickiego zostały rozdzielone. W tym też roku odbyły się rekolekcje wielkopostne w nowej formie, uświetnione występami kilkuosobowej scholi studenckiej, prowadzonej przez Mariusza Marcinkowskiego, studenta PAT w Krakowie. Próby do tych występów były przeprowadzane w małej salce znajdującej się przy wspomnianym kościele. - Nie było w niej zbyt dużo miejsca, znajdowało się w niej sporo zbędnych rzeczy. Zakurzone stare półki, kilka złączonych ze sobą stolików, krzesła i żarówka - nasza lampa. To było coś w rodzaju małej "graciarni"- wspomina Mariola Gromala, jedna z pierwszych członkiń duszpasterstwa. Na jedną z prób scholi studenckiej przyszedł ks. Andrzej Muszala, wykładowca bioetyki na Papieskiej Akademii Teologicznej, który jak się później okazało został duszpasterzem tworzącej się wspólnoty. Z czasem więzi między członkami scholi zaczęły się zacieśniać i powoli kiełkowała myśl o większym zaktywowaniu duszpasterstwa. Z tej myśli zrodziła się inicjatywa odremontowania sali, aby ona stała się miejscem spotkań studentów z duszpasterstwa. Inicjatywę poparła Papieska Akademia Teologiczna oraz ks. kard. Stanisław Dziwisz, dzięki czemu w lipcu 2006 możliwa była całkowita metamorfoza "graciarni" w salę spotkań z prawdziwego zdarzenia. Odremontowane pomieszczenie zyskało spontanicznie miano "Dziupli" i stało się miejscem, gdzie członkowie duszpasterstwa mogą się spotkać po mszy św. czy w czasie przerw między wykładami.
Po tych pamiętnych rekolekcjach wielkopostnych nowopowstała wspólnota wraz z ks. A. Muszalą zaczęła się spotykać na mszach świętych, które były odprawiane w czwartki wieczorem w kościele św. Marka. Msze te miały szczególny charakter, ponieważ zawierały w sobie modlitwę uwielbienia. Specyficzne również było przygotowanie do sprawowania Eucharystii. Na środek kościoła przynoszono drewniany ołtarz, ikonę przedstawiającą Jezusa Chrystusa oraz świeczki. Studenci układali również wokół ołtarza ławki, aby w kręgu modlący się na mszy mieli możliwość przekazania sobie znaku pokoju dobrym gestem i uśmiechem. Po każdej mszy wspólnota spotykała się w "Dziupli" aby przy herbacie i ciastkach dyskutować na różne tematy i dzięki temu zacieśniać więzi ze sobą.
Duszpasterstwo z czasem przyjęło nazwę "Patmos". Wybór tej nazwy był powiązany z Pismem Świętym " bowiem, według Apokalipsy św. Jana, na wyspie Patmos, znajdującej się na Morzu Egejskim, św. Jan doznał objawienia.

Porządek musi być

Oprócz działającej od początku scholi, w duszpasterstwie z czasem wyodrębniły się inne grupy modlitewne. Ich działalność została uregulowana przez spotkania w kolejne dni tygodnia. W poniedziałki w "Dziupli" spotyka się grupa biblijna, która czas swój poświęca na medytacji słów Bożych zawartych w Piśmie Świętym. Spotkaniom tej grupy przewodzi siostra Anna Bodzińska. We wtorki natomiast o godzinie 19 30 w kościele św. Marka mają miejsce spotkania na modlitwie w ciszy, które prowadzi ks. Andrzej Muszala. Mają one charakterystyczny przebieg - na początku pierwsze pół godziny ksiądz wygłasza naukę dotyczącą tego, jak prawidłowo i efektywnie skupić się na modlitwie w ciszy. Później następuje trzydzieści minut samej modlitwy, podczas której wszyscy starają się wcielić w życie nauki wygłoszone przed momentem przez księdza. Środy to dni prób scholi duszpasterskiej, której przewodniczy Anna Hrabia, studentka Papieskiej Akademii Teologicznej. Wówczas to studenci ćwiczą pieśni, które zostaną wykonane na niedzielnej Eucharystii dla studentów. W czwartki o godz. 20 00 odprawiane są, zgodnie z tradycją początków duszpasterstwa, specjalne msze św. z modlitwą uwielbienia. Msze te zachowały swoją specyfikę, ale też rozwinęły się pod względem zaplecza muzycznego - do obecnej do tej pory gitary doszedł bas i syntezator. Ostatnim punktem w tygodniu spotkań duszpasterstwa jest wieczorna msza św. w niedzielę o godzinie 19 00. Po tej mszy zawsze jest organizowane spotkanie w "Dziupli", gdzie członkowie wspólnoty dzielą się swoimi doświadczeniami z tygodnia oraz uzgadniają podział obowiązków na nadchodzący tydzień. Do tych obowiązków należy min. przygotowanie liturgii słowa na mszę św. w następną niedzielę, zorganizowanie poczęstunku w "Dziupli", wyznaczenie grupy odpowiedzialnej za porządek w sali.

No to jo wom sprzedom

Duszpasterstwo posiada swoją własną pustelnię. Znajduje się ona na jednym z beskidzkich szczytów - Potrójnej, znajdującej się ok. 850 m n.p.m. Twórcą i głównym koordynatorem powstania pustelni był ks. A. Muszala. Początki tego miejsca modlitw sięgają roku 1995 i wiążą się z dość zabawnym wydarzeniem. 8 czerwca 1995 r. bowiem ks. duszpasterz wraz ze swoim przyjacielem GOPR-owcem udali się na wędrówkę w celu zdobycia szczytu Potrójna. Już wtedy ksiądz nosił się z zamiarami wybudowania pustelni, ale do tej pory te plany znajdowały się w sferze marzeń. Gdy dotarli na szczyt, za jednym z zakrętów dostrzegli kapliczkę Matki Boskiej i siedzącego przy niej starego człowieka, pogrążonego w modlitwie. Wędrowcy postanowili zagadać do staruszka. - Pochwalony! - zawołali. - Pochwalony! A co wy, panocki, tutaj sukacie? - odpowiedział góral. GOPR-owiec wówczas, który znał marzenia księdza, powiedział bez namysłu - Kawałka ziemi, daleko od wszystkiego. Starszy człowiek później jeszcze wypytał wędrowców o szczegóły, dzięki czemu ksiądz i jego towarzysz podzielili się swoimi planami co do polany znajdującej się na szczycie. Wówczas to góral wypowiedział słowa, które stały się słynne i stanowiły swego rodzaju kamień węgielny pod realizację marzeń o pustelni - "No to jo wom sprzedom". Staruszek bowiem był właścicielem części tego terenu i przekonany o szczytności celu księdza postanowił odsprzedać polanę. W 1996 została wzniesiona mała drewniana szopa, która była zalążkiem przyszłej pustelni. Już wtedy ks. Andrzej Muszala - będąc jeszcze duszpasterzem akademickim Collegium Medium - zaprosił studentów na rekolekcje połączone z nauką modlitwy wewnętrznej, modlitwy w ciszy. W 1997 roku dojrzała myśl o budowie pustelni z prawdziwego zdarzenia. Wybór tego roku był nieprzypadkowy, ponieważ wówczas mijało stulecie śmierci św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Święta z Lisieux została patronką powstającej pustelni, i dzięki jej wstawiennictwu w 1998 roku prace nad tworzącym się miejscem modlitw ruszyły pełną parą. Również od tego roku do studentów pragnących się wyciszyć dołączyli dorośli, dzięki czemu powstał pomysł organizowania ośmiu dni modlitwy wewnętrznej we wrześniu. Z czasem zrodziła się idea udostępnienia pustelni studentom na czas majowego weekendu, podczas którego młodzi ludzie mogli rozważać modlitwę w ciszy. W odpowiedzi na zapotrzebowania modlitewne dorosłych zorganizowano również dla nich weekendy duchowe. Pierwsze miały miejsce w dniach 22-23 listopada 2003 r.
Obecnie, oprócz wyjazdów majowych oraz wrześniowych spotkań modlitewnych w pustelni organizowane są także obozy integracyjne dla studentów pierwszego roku na Papieskiej Akademii Teologicznej oraz, co ciekawe, Sylwestry, kiedy to na jeden dzień zwykle milcząca pustelnia rozbrzmiewa dźwiękami karnawałowej zabawy.

Duszpasterstwo mobilne

Członkowie duszpasterstwa, oprócz wyjazdów do pustelni, organizują również inne wyprawy, często w dalekie miejsca. Jedną z takich pielgrzymek był wyjazd do Rosji na Wyspy Sołowieckie, "Śladami Męczenników Wiary". W dniach 3-20 lipca 2007 roku grupa 23 członków duszpasterstwa udała się do Sankt Petersburga, gdzie przez 5 dni mieszkali w jedynym na całą Rosję seminarium katolickim, a później pociągiem dojechali do brzegów Morza Białego, a następnie na Wyspy Sołowieckie. Tam duszpasterstwo oddało hołd ofiarom stalinowskim zamęczonym w łagrze, jaki znajdował się na Wyspach. W latach 20 i 30 XX wieku bowiem Wyspy te stały się pierwszym Gułagiem, gdzie deportowano wszystkich "wrogów narodu" i umieszczano w budynkach dawnych monastyrów prawosławnych. Szacuje się, że w powstałych tam gułagach zginęło ok. 1 mln. osób. Za patrona wyjazdu "Patmos" obrało Pawła Floreńskiego - uczonego i popa prawosławnego, który został uwięziony na Sołówkach i został rozstrzelany w 1937 r. w czasach wielkiego terroru.

Duszpasterstwo organizuje również wyjazdy o mniejszej skali. Jednym z nich była podróż do Sanktuarium Matki Boskiej Szkaplerznej znajdującej się niedaleko Krzeszowic. Wówczas to studenci modlili się przed Najświętszym Obrazem, zwiedzili muzeum Rafała Kalinowskiego oraz przeszli tzw. "dróżkami karmelitańskimi", prowadzącymi przez teren dawnej klauzury karmelitańskiej. Obecnie duszpasterstwo prowadzi przygotowania do wakacyjnego wyjazdu do Syrii i Libanu, "Śladami św. Pawła".